Βυζαντινή περίοδος

Στη διάρκεια  της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η Πισιδία πρόκειται να διαδραματίσει έναν από τους εκπεδευτικότερους ρόλους όχι μόνο στη θρησκευτική και κοινωνική συγκρότηση της αλλά και στο γενικότερο αμυντικό της σύστημα. Με το προνόμιο να είναι η έδρα της πρώτης χριστιανικής εκκλησίας που το 64 μ.Χ. ο Παύλος με το Βαρνάβα ιδρύουν στην Πισιδική Αντιόχεια, αλλά και με τη φυσική οχυρωματική της θέσεις αποτελεί μαζί με την Παμφυλία τη Λυκία, τη Λυκαονία και τη Φρυγία το πρώτο (από τα 29) θέμα της αυτοκρατορίας. Αναπτύσσει σπουδαίες πόλεις, όπως το Ικόνιο, το Ακρόανο, το Αμόριο, κ.α. Η Αντιόχεια, έξαλλου, υπήρξε η πατρίδα του μεγάλου Βυζαντινού ποιητή Γεωργίου του Πισίδη (7^ος αιώνας), που συνέταξε κατά την παράδοση και τον Ακάθιστο Ύμνο.

Στις αρχές του 14^ου αιώνα οι Τουρκομάνοι του Τζεγκίς Χαν καταλαμβάνουν τη Πισιδία λεηλατώντας την και σφάζοντας αδιάκριτα, ενώ το 1307, με τη διάλυση του Σελτζουκικού κράτους και τη δημιουργία των Εμιράτων, η Πισιδία με τη Νότια Φρυγία αποτελούν το εμιράτο Χαμίτ. Στις αρχές του 15^ου αιώνα η Πισιδία θα γνωρίσει καινούργιες σφαγές με τον Τιμούρ (Ταμερλάνος) και τέλος, τους Οσμσνλήδες (ή Ούζους ή Οτομάνους) που θα έμελλε να γίνουν υποτελείς τους για πέντε, περίπου αιώνες.